اسیران چون ز شام آزاد گشتند (هنوز از خون بُوَد تر آستینم)

اسیران چون ز شام آزاد گشتند***از این اندوه و غم دلشاد گشتند یزید بی حیا یعنی حیا کرد***بشیر را هم بر ایشان رهنما کرد به امر زادۀ آن زشت آئین***بیاوردند محمل‌های زرّین چو زینب دید محمل ‌های زَربَفت***ز دل آهی کشید و زد به سر دست ز بخت خویشتن زینب برآشفت***به آه و ناله و زاری چنین گفت کسی که شش برادر کشته دیده***جوانانی به خون آغشته دیده هنوز از خون بُوَد تر آستینم***چسان در محمل زرّین نشینم گر این زینت بود بهر دل ما***سیه پوشید یکسر محمل ما که ما جمله زنانِ

آخرین مطالب این وبلاگ

مطالب پیشنهادی

آخرین مطالب سایر وبلاگ ها